In de aanloop naar de thema-uitzending aanstaande zaterdag over (v)echtscheidingen, hier het verhaal van Melissa (20).'Mijn ouders zijn ongeveer 6 jaar geleden gescheiden, toen ik 14 was. De scheiding was voor mij niet makkelijk aangezien ik, mijn broertje en mijn zus veel meekregen van wat er aan de hand was. We kregen af en toe ruzies mee en mijn moeder luchtte haar hart altijd bij mij en vertelde me vaak wat haar dwars zat over mijn vader.'

'Ik heb een lange periode voor en na de scheiding als het ware emotioneel voor haar moeten zorgen. Hierdoor voelde ik een grote druk op me rusten. Terwijl ik klaar stond voor mijn moeder, kon ik mijn emoties en gevoelens niet kwijt omdat ik daar niemand mee lastig wilde vallen.

Machteloos en verdrietig

Ik cijferde mezelf weg en voelde me erg verantwoordelijk. Ik wilde graag de problemen oplossen maar aangezien dit niet kon voelde ik me machteloos. Ook was ik erg verdrietig dat er niemand was die voor mij klaarstond. De manier waarop mijn ouders de scheiding hebben aangepakt heeft ervoor gezorgd dat ik dacht dat ik niet belangrijk was. Ik moest door de gebeurtenissen snel opgroeien en maakte me altijd zorgen om anderen. Van het laatste heb ik nog steeds last.

Speciaal voor ouders: 'wie je ook verliest, ondthoud dat je kinderen er nog altijd zijn.'

Wat ik ouders zou willen meegeven is dat je ook rekening moet houden met je kinderen. Ook voor je kinderen heeft een scheiding een grote impact op hun leven. Betrek je kinderen niet bij problemen met je partner. Dit zijn geen zaken waar een kind zich druk om zou moeten maken. Maak je partner niet zwart bij je kinderen, want het blijft nog altijd hun vader. Zorg er ook voor dat je kinderen met iemand kunnen praten over hoe zij zich voelen. Kinderen kunnen heel goed doen alsof er niks aan de hand is terwijl dit niet het geval is. Blijf vooral een ouder voor je kinderen. Wat je ook verliest door een scheiding, onthoud dat je kinderen er nog altijd zijn.'