De dochters van Albert Heringa, die veroordeeld is voor de hulp bij zelfdoding van zijn moeder, nemen het in een open brief op voor hun vader en overleden oma. “De rechters leken bij het begin van de zitting in december al vooringenomen en dit is terug te zien in het arrest”, aldus de dochters. Ze stellen dat het Gerechtshof in Den Bosch een vals beeld schetst van de situatie.

‘Moek’, de oma van de dochters Albert Heringa, was 99 jaar oud en het leven moe. Ze wilde niet meer leven en spaarde medicijnen op. Albert Heringa zag dat dat niet zou gaan werken. Nadat een euthanasieverzoek werd afgewezen, hielp hij haar en bracht de juiste pillen. Dat leverde hem een voorwaardelijke gevangenisstraf van 6 maanden op. Onterecht vinden Minne en Aafke Heringa. Oma wordt weggezet alsof ze zelf niet kon beslissen over haar dood en vader Albert Heringa als een crimineel.

‘Oma wist precies wat ze wilde'

 Het Gerechtshof stelt dat Albert Heringa de pillen van zijn moeder had moeten afpakken. De dochters zeggen dat Oma precies wist wat ze wilde: niet verder leven. Ze schrijven in hun brief: ”Regie over het eigen leven is soms het laatste wat ouderen nog hebben. Hadden wij Moek voor wie die regie het belangrijkst was wat ze bezat, hiervan moeten beroven? Moek, 99 jaar en door haar arts geestelijk gezond verklaard, werd door een niet-deskundige officier van justitie hiermee feitelijk afgeschilderd als wilsonbekwaam. Onacceptabel.”

De rechters deden tijdens de zitting in december de suggestie dat er gewacht had kunnen worden op nierfalen bij Oma. Dan was er wel een reden voor euthanasie geweest. De dochters zijn daar boos over: “Wat voor rechter suggereert er nu dat iemand eerst maximaal pijn moet lijden voordat er hulp wordt gegeven?”

Vader Heringa is dapper

Het Gerechtshof neemt het Albert Heringa kwalijk dat hij, nadat zijn moeder de pillen heeft gegeten en is gaan slapen, haar alleen heeft gelaten. De dochters schrijven: "Weinig mensen zijn moedig genoeg om hun eigen vrijheid te riskeren om een ander te helpen. Gelukkig voor Moek is onze vader wel zo iemand.”

Juridische fouten in arrest

De dochters sommen een aantal zaken op die in het arrest staan maar niet kloppen. Hun vader zou mede hebben gehandeld uit politieke overtuiging. Dat klopt niet, stellen de dochters. De zelfdoding van Moek was in 2008. Omdat hun vader alles had opgenomen op video om aan te tonen dat Moek zelf handelde, raakte een documentairemaker geïnteresseerd. Die documentaire kwam uit in 2010. In die tijd zijn de contacten met de Nederlands Vereniging voor een Vrijwillig levens Einde (NVVE) ontstaan. Het hof neemt het vader Heringa kwalijk dat hij al besloot zijn moeder te helpen voor een tweede gesprek met de huisarts. ‘Klopt niet’, zeggen de zussen. “[Onze vader] besloot te helpen nadat hij gezien had dat Moek zelf pillen was gaan verzamelen en dat was na de gesprekken met de huisarts.”

De dochters begrijpen niet dat eerdere rechters het wel goed vonden dat vader Albert handelde en dat het hof in Den Bosch niet. Albert handelde, omdat Moek het anders  zelf gedaan zou hebben, met alle risico’s van dien. De wil van Moek was sterk en Albert handelde om erger te voorkomen. Dat "overmachtcriterium" heeft het hof in Den Bosch verworpen.

Er zijn voor elkaar

in de laatste alinea van hun brief schrijven de dochters: “We zijn dol op onze oma, we genoten van haar persoonlijkheid en verhalen. We missen haar, maar hebben vierkant achter haar en onze vader gestaan. We hopen er nu later ook voor hem te zijn zoals hij er voor Moek was en ook altijd voor ons is geweest."

Minne en Aafke Heringa schreven een openbare brief naar aanleiding van het vonnis