De zee het strand het maakt mij vrijmet blote voeten in het zandmeeuwen zweven op de windboven zee en duinenkrijsen het is lachenkijk omhoogwat jaloerskijk naar het zanden zie daar de dood vlakbij mijn handhij die lachtezweefde boven zee en duinenlag daar dood half onder het zandvergetenzo is het levenvandaag lachen en zweven op de windvrijmorgen is het misschien voorbij.

H.B. Fontein