"Ineens voelde ik dat de rechterkant van mijn vrachtwagen omhoog werd getild. Het volgende moment lag ik op mijn kant." Peter* waaide met zijn vrachtwagen om op de Moerdijkbrug, tijdens de westerstorm van 18 januari.

In totaal waaiden 66 vrachtwagens om tijdens een van de zwaarste stormen in 100 jaar tijd. Ondanks de code rood-waarschuwing die het KNMI had afgegeven gingen zij toch de weg op. Het zorgde voor veel verkeersoverlast en ergernis, onder meer bij premier Rutte. "Als ik hoor dat er chauffeurs met een lege wagen de weg op gingen, dan denk ik: wat een oet-dinges zijn dat."

Lees ook

'Rutte zat nog nooit op een vrachtwagen'

De uitspraak kan op grote ergernis van Peter rekenen, die er uit opmaakt dat de minister-president 'nog nooit een dag op een vrachtwagen heeft gezeten'. "Mijn wagen weegt leeg 20 ton. Ik rijd al dertig jaar", zegt Peter. "Ik dacht echt dat het wel kon." De nuchtere chauffeur ziet wat er gebeurde als overmacht.

Vlak voordat Peter omwaaide had hij nog met groot licht een tegemoet komende collega gegroet, die ook tijdens de storm reed en niet omwaaide. De meeste chauffeurs die in de problemen kwamen, waren afkomstig uit Oost-Europa. Nederlanders zijn vaak beter op de hoogte doordat zij de verkeersinformatie kunnen begrijpen.

Mijn wagen woog 20 ton. Ik rijd al 30 jaar. Ik dacht echt dat het wel kon

Omgewaaide vrachtwagenchauffeur

Post-traumatische stress

Nadat zijn wagen omging waren de mensen van Rijkswaterstaat er als de kippen bij. Vanwege de storm stonden ze met extra mensen langs de weg. Peter werd uit de cabine gehaald en naar het ziekenhuis gebracht. Aanvankelijk leek het mee te vallen. Naast snijwonden van het glas had hij een hersenschudding. Na een paar weken ging hij weer aan het werk.

Eind september, maanden na het ongeluk dus, ging het mis. Peter kreeg het achter het stuur ineens warm en last van duizeligheid. Hij dacht aan hyperventilatie en ging naar de huisarts. Die legde de link met het ongeluk van afgelopen januari en stelde post-traumatische stress vast. Nu zit Peter al vijf weken thuis en krijgt hij EMDR-therapie. "Ik heb het ontzettend onderschat. Het heeft er toch behoorlijk ingehakt."

Voor een rijverbod

De chauffeur is groot voorstander van een rijverbod bij code rood. "Dan weet je gewoon: ik móet nu stoppen." Het is ook belangrijk als steuntje in de rug naar de planner of opdrachtgever. Die kunnen hun mensen dan niet langer dwingen te gaan rijden.

Of Peter expliciet onder druk is gezet door zijn werkgever om te rijden, wordt niet helemaal duidelijk. Wel is duidelijk dat hij druk heeft ervaren. "Tien minuten nadat ik was omgewaaid werd een collega van me door mijn werkgever naar de Maasvlakte gestuurd in die storm. Dat zegt mij genoeg".

Rittijdenwet

Net als premier Rutte was ook Cora van Nieuwenhuizen, de minister van Infrastructuur en Waterstaat, allerminst te spreken over de omgewaaide vrachtwagens. Ze noemde de chauffeurs dom en asociaal. Harde woorden, maar het leidde niet tot harde daden. Haar overleg met de sector leverde niet meer op dan een bewustwordingscampagne.

Peter kan zich daar aan ergeren. "Dit is ook het type mensen die ons met de rijtijdenwet heeft opgezadeld. Daardoor moet ik soms op een half uur van mijn huis parkeren en negen uur gaan slapen om aan mijn rusttijd te komen. Kijk, ik weet echt wel dat ik met een lichte lege wagen niet moet gaan rijden als het stormt, zoals veel Oost-Europeanen wel deden. Maar ik dacht echt dat het met mijn wagen wel kon."

* Peter wil anoniem blijven. Zijn naam is bekend bij de redactie. Op de foto bovenaan deze pagina is een andere omgewaaide vrachtwagen te zien.