Om half zes vanmiddag was ik getuige van een ernstige aanrijding in het centrum van Hilversum. Tenminste twee mensen raakten hierbij zwaar gewond. Voor mijn neus raakte een auto een fietser of voetganger en schoot daarna met hoge snelheid door tegen een betonnen bak. De automobilist zat bekneld en de voetganger lag met een grote hoofdwond op het trottoir.

Na zo goed en zo kwaad als het ging eerste hulp te hebben verleend

werden de omstanders door de inmiddels gearriveerde politie van de

locatie van het ongeluk verwijderd, waaronder schrijver dezes. Maar wat gebeurde er eigenlijk in die paar seconden?

Ik was onderweg voor een boodschap toen ik werd opgeschrikt door een enorme klap. Het eerste dat ik zie is een lantaarnpaal die door de lucht vliegt en een auto die met een grote klap tot stilstand komt op een paar afvalbakken. Brokstukken van de auto en van de lantaarnpaal vliegen nog door de lucht als de motor van de auto met een enorm lawaai doorloeit. Als de brokstukken zijn neergedaald rennen omstanders naar de auto en zien dat de automobilist ernstig klem zit. Ik wil ook naar de auto toe, maar heb vanuit een ooghoek iets gezien wat me de schrik om het hart doet slaan. Er ligt een lichaam eenzaam op de straat en als bij de auto al een tiental mensen zich hebben verzameld ren ik naar het lichaam toe. Met mij nog een jonge vrouw die het ook zag.

Er blijkt een man te liggen met een afschuwlijke hoofdwond en de plas bloed om z'n hoofd wordt snel groot. Hij ademt zwaar en de vrouw begint met hem te spreken. Inmiddels zijn er nog wat mensen gearriveerd en we willen de man in de stabiele zijligging leggen om te voorkomen dat hij stikt in zijn eigen bloed, maar niemand weet precies hoe. Uit mijn diensttijd weet ik het nog ongeveer maar aarzel tot aktie over te gaan. Gelukkig is er inmiddels iemand te hulp geschoten die het wel weet. Op het moment dat we de man stabiel hebben liggen arriveert de politie. De agenten rennen, begrijpelijkerwijs want het meest zichtbaar, naar de gecrashte auto, dus ik roep ze onmiddelijk naar de man te komen. Er komt direct een agent aangerend. De agent vraagt vervolgens na enkele ogenbliken iedereen die geen verdere hulp kan bieden de plek te verlaten. Wij geven hieraan vervolgens gehoor. De man is er erg slecht aan toe.

Enigszins in de war ga ik gewoon mijn boodschap doen, vergeet zo ongeveer de helft van wat ik had moeten kopen en kom terug uit de supermarkt als de traumahelikopter boven de Langestraat cirkelt.

Dan wordt de journalist in mij wakker. Ik probeer in te schatten waar hij ongeveer zal landen en besluit dat de dichtstbijzijnde open plek voor het Gooilandhotel is. Ik fiets daar heen en zie nog net de helikopter landen. Ik film dit met mijn mobiel en wil iemand van politie om een reactie vragen. Normaal zwaai je dan met je perskaart, maar heb deze niet bij me. Stom. Er staat inmiddels een leger van met mobieltjes filmende mensen, waarvan er een paar al hebben gevraagd wat er is gebeurd. Omdat ik dit al weet besluit ik me te concentreren op de afhandeling. Behalve de traumahelikopter zijn er een tweetal ambulances, vier politiewagens, twee brandweerwagens een stel motoragenten ter plaatse. Bij de man met de hoofdwond op de stoep is een scherm opgezet en na een half uur wordt hij in de ambulance gedragen die met gillende sirenes, maar zeer voorzichtig richting ziekenhuis afreist.

De man in de auto wordt op dat moment nog bevrijd door een team van de brandweer. Na nog ongeveer tien minuten wordt hij per brancard in de ambulance gedragen.

Weer twee minuten later stijgt de helikopter op en vertrekt onverrichter zake.

UPDATE:

Uit de Gooi en Eemlander begrijp ik dat de voetganger, een 46-jarige man uit Huizen aan zijn verwondingen is overleden. De toestand van de 52-jarige bestuurder is onbekend. Naar nu blijkt is hij mogelijk onwel geworden achter het stuur en is met zijn auto op de stoep en het fietspad beland. Meer in dit artikel in de Gooi en Eemlander.

UPDATE II: Uit Onderstaande reactie en door berichten uit mijn omgeving is mij duidelijk geworden dat ook de 52-jarige bestuurder in het ziekenhuis is overleden. Mijn oprechte deelneming gaat uit naar de famlies en nabestaanden van beide slachtoffers.