In 1974 werd Mischa Blok als Eun Hye Park geboren in Suwon in Zuid-Korea. Als driejarig meisje kwam ze naar Nederland. Haar adoptie in 1977 hoorde bij één van de eerste adoptiegolven uit Korea. Nu de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming met het advies komt om te stoppen met adopties uit het buitenland, schrijft Mischa een blog over haar verhaal.

Een Zuid-Koreaans kind van twee jaar werd te vondeling gelegd. Ze kwam in een kindertehuis terecht en daarna werd ze met een vliegtuig naar liefhebbende, welvarende ouders in Nederland gebracht. 

Het klinkt als een sprookje. Maar helaas, alleen de laatste bijzin uit deze - mijn - ontstaansgeschiedenis is waar. Want toen ik een paar jaar geleden mijn zoektocht naar mijn biologische ouders startte, kwam ik erachter dat ik helemaal niet te vondeling was gelegd, ook al stond dit zwart op wit in mijn officiële adoptiedossier.

Ik ben gewoon door mijn vader naar het kindertehuis gebracht. Ik heb geen idee of mijn moeder hiervan af wist of uberhaupt goedkeurde. Mijn gevoel zegt van niet. Maar mijn moeder heb ik nog steeds niet gevonden, dus ik kan het haar ook niet vragen. Ik probeer me er bij neer te leggen dat ik de precieze reden van afstaan nooit te weten zal komen.

En met mij vele anderen. Want uit alle gesprekken die ik met mede-geadopteerden heb gevoerd, weet ik dat zoveel adoptiedossiers niet stroken met de werkelijkheid. Kinderen die zonder toestemming van de moeder door een familielid naar het kindertehuis zijn gebracht. Het beeld van een kansarm adoptiekind dat gered moet worden, blijkt vaak een sprookje. Er wordt geld verdiend aan adoptie. En, zo leren we al op de middelbare school bij het vak economie, handel gedijt bij schaarste. Dus als er veel wensouders zijn die zo’n kindje wensen, dan werkt dat mensenhandel in de hand.

Ik ben niet tegen adoptie. Dat zou hypocriet zijn, want ik ben ontzettend dankbaar voor mijn lieve Nederlandse ouders en de kansen die ik heb gekregen. Maar je moet wel kunnen garanderen dat het veilig gebeurt. Zonder verdienmodel. Alleen het kind zelf zou financieel beter moeten worden van een adoptie. En die adoptie mag alleen plaatsvinden met medeweten en goedkeuren van de moeder en van de vader. Ik begrijp dat vele wensouders boos zijn. Maar niet alle wensen komen uit, dat weet zelfs een kind van twee. 

In EenVandaag vanavond op TV ook veel aandacht voor het nieuwe advies van de Raad voor Strafrechtstoepassing en Jeugdberscherming over adoptie.