Vijftig worden is voor de meeste mensen een gruwel. Alles gaat hangen en je doet niet meer mee. Journalist Bahram Sadeghi wordt over een halfjaar vijftig. En dat vindt hij totaal niet erg. Zegt hij, maar eigenlijk houdt hij zich groot.  Want “at the end of the day, het lichaam… Het gaat allemaal hangen.”

Sadeghi gaat op persoonlijke zoektocht naar waarom het voor veel mensen zo’n bijzondere leeftijd is, en wat vijftig worden nou helemaal betekent. Sinds een paar jaar fascineert de leeftijd hem. Hij heeft de statistieken er al even op nageslagen. “Vijftigplussers zijn veel meer actief met winkeldiefstal, rijden onder invloed en mishandeling.” Ook ging Sadeghi al de straat op en vroeg mensen naar hun beeld van vijftigplussers. “Vijftig is het nieuwe tachtig”, is het idee wat hij eraan overhield.

Sadeghi is wel bang voor de lichamelijke aftakeling die gepaard gaat met ouder worden. Hij heeft de laatste jaren bijvoorbeeld een leesbril nodig. “Ik dacht, wat is er met mij aan de hand?! Ik kan niet eens meer normaal kijken!”

De journalist groeide op in Iran, tot zijn achttiende. “Als je daar vijftig wordt, ben je al op driekwart van je leven,” vertelt Sadeghi. “In Nederland ben je nog wat jonger als je vijftig wordt.” Een van de antwoorden waarop Sadeghi een antwoord wil vinden, is of hij volgens de Iraanse of de Nederlandse statistieken oud zal worden. Want die levensverwachting verschilt nogal: van 69 in Iran tot 79 in Nederland.

In EenVandaag vertelt Bahram Sadeghi over zijn zoektocht naar de betekenis van 50. De komende weken doet hij ervan verslag via filmpjes en artikelen voor De Volkskrant.