Hardlopen om af te vallen, of hardlopen om juist van je eetstoornis af te komen, Marjolein ten Boer deed het allebei. Al zeven jaar lijdt ze aan anorexia. Nog maar driejaar geleden belandde ze door haar eetstoornis in een rolstoel. Inmiddels gaat het gelukkig beter en is ze weer met veel plezier aan het hardlopen. Het gaat zelfs zo goed dat ze wedstrijden wint en weer over een toekomst durft te dromen.

Kopje koffie

Kort geleden kwam Marjolein als eerste over de streep bij de Runnersworldloop van AV Veluwe, een wedstrijd over 10 kilometer. Iets was ze in 2014 niet had durven dromen. Ze zat toen op het dieptepunt van haar eetstoornis. De Apeldoornse atlete kwam zelfs in een  rolstoel terecht door zware bloedarmoede. Ze dacht zelfs na over euthanasie. “Ik stond echt voor een keuze; wil ik zo nog langer door of wil ik stoppen met leven.”

Uiteindelijk was het een simpel kopje koffie dat Marjolein deed beseffen dat ze nog genoeg redenen had om te leven. “Ik merkte dat ik zin had in een kop koffie. "Toen dacht ik, als ik nog zin heb in koffie, is er meer waar ik weer zin in kan krijgen. Ik besefte dat ik niet dood wilde, maar dat ik niet op deze manier wilde leven." 

Rennen als levensdoel

Ten Boer pakte alle hulp van klinieken, vrienden en familie aan en krabbelde langzaam weer een beetje op. Ze kon zelfs haar grootste passie, het hardlopen, weer oppakken. “Ik heb echt een poos gelopen om af te vallen. Maar op een gegeven moment kreeg ik weer plezier in het lopen. Rennen is nu juist mijn motivatie om te eten. Het is mijn levensdoel.” Marjolein weet dat ze meer moet eten om te kunnen blijven hardlopen. Haar lichaam heeft het zwaar te verduren gehad door de ondervoeding. Maar eten blijft een worsteling voor haar. “De eetstoornis gaat nooit weg, het blijft een eeuwig gevecht. Ik moet tegen dat stemmetje in mijn hoofd blijven vechten dat zegt dat ik niet te veel mag eten.”

De atlete is ervan overtuigd dat het haar lukt. Met de hulp van haar coach, professioneel hardloper Gert-Jan Wassink durft ze zelfs weer over de toekomst na te denken. “Als ik goed ga eten kan ik zelfs weer NK’s gaan lopen. Maar dan moet ik wel echt meer voedingsstoffen binnenkrijgen.” Verder hoopt ze een voorbeeld te zijn voor anderen die met een eetstoornis kampen. “Ik wil mensen met hetzelfde probleem motiveren om je leven een positieve wending te geven."