Iedereen heeft weleens iets naars meegemaakt. Een relatie die strandt, het verliezen van een naaste zijn enkele voorbeelden. Deze herinneringen verwerk je na verloop van tijd. Tenminste, als het goed is. Soms kan je leven helemaal beïnvloed worden door die ene herinnering. Dan kan het zijn dat er een posttraumatische-stressstoornis ontstaat, kortweg PTSS. Vooral oorlogsveteranen en slachtoffers van seksueel misbruik hebben hier last van. Voor die twee groepen heeft Myrthe Tielman van de TU Delft een virtuele coach ontwikkelt, als onderdeel van 'exposure therapie'.

Deze exposure therapie is een veelgebruikte behandeling bij PTSS. Het is de bedoeling dat patiënten hun herinneringen confronteren in plaats van wegstoppen. De virtual coach probeert hierbij te helpen.  

Door middel van een vraag te stellen zoals'vond de gebeurtenis binnen of buiten plaats?', maakt de coach, afhankelijk van het gegeven antwoord automatisch een vervolgstap. "Het doel is om mensen te helpen met het ophalen van hun traumatische herinnering."

Onpersoonlijk

Praten met een computer over een traumatische herinnering: volgens Tielman is dat anders dan praten met een mens. "Het kan soms heel fijn zijn om niet met een persoon te praten. Daarnaast hebben de patiënten ook niet de verwachting dat het een mens is. Dat kan een geruststelling zijn." Toch kan de coach gepersonaliseerd worden. Patiënten kunnen zelfs het uiterlijk en de stem van de coach kiezen. "Het is wel een computergestuurde stem, maar we hebben geprobeerd het zo echt mogelijk te maken."

Het kan soms heel fijn zijn om niet met een persoon te praten

Vervolgonderzoek

Het onderzoek van Tielman maakt onderdeel uit van het grote onderzoeksproject VESP. In dit project werkt de TU Delft samen met onder andere de Erasmus-universiteit. De virtuele coach zal in dit project verder uitgewerkt worden. "De Erasmus-universiteit werkt nu aan een virtuele 3D-wereld waarin de herinnering nagebouwd kan worden naar aanleiding van het gesprek met de virtuele coach”.