Jeb Bush en Marco Rubio hadden het zich dit voorjaar heel anders voorgesteld: na de kandidaatstelling voor het Amerikaans presidentsschap een strijd tegen elkaar en daarna tegen Hillary Clinton. Maar toen kwam daar ineens hun grote spelbreker: Donald Trump. Die, als hij werkelijk zo blijft doordraven als de laatste weken, misschien Hillary Clinton de sleutel van het Witte Huis in handen geeft.

Al wekenlang beheerst Trump het nieuws, vooral wegens zijn krasse uitspraken. ‘The Donald’ presenteert zich als de anti-politicus, de outsider. Hij houdt zich dan ook niet aan de ongeschreven politieke regels en zet politici weg als dom, Mexicanen als crimineel en oud-presidentskandidaat en Vietnamveteraan John McCain is volgens hem geen oorlogsheld omdat hij krijgsgevangen is genomen.

Het zijn ferme uitspraken, maar de media smullen ervan en een deel van het Republikeinse electoraat spreekt het aan. Trump raakt een snaar, de boze en teleurgestelde rechtse kiezer steunt hem. Kiezers die zich hebben afgekeerd van de politiek maar nu in the Donald  hun kandidaat zien.

Al wekenlang leidt hij de peilingen; zelfs na het eerste debat waarin hij de presentatrice beledigde, daalt zijn populariteit niet. Sterker nog: die stijgt naar 32%. De gedoodverfde kandidaat Jeb Bush komt niet verder dan 11%.

De Republikeinse kandidaten worden nu nerveus van hem want niet alleen soupeert hij alle zendtijd van hen op, maar hij blijft de peilingen aanvoeren. Trump wegzetten als een clown is niet aan de orde; hij is een kandidaat om rekening mee te houden.

De partij vreest een heel ander gevaar: de eigenzinnige kandidaat sluit niet uit als onafhankelijk kandidaat door te gaan. En dat is het nachtmerriescenario. Een nachtmerrie die ze zich maar al te goed herinneren.

In 1992 deed zich een soortgelijke situatie voor: Bush sr. nam het op tegen gouverneur Bill Clinton uit Arkansas. En toen was daar onafhankelijk kandidaat (en miljardair) Ross Perot. De kleine man uit Texas haalde uiteindelijk niet veel stemmen (19%), maar snoepte die wel van de Republikeinen af en gaf  Bill Clinton een duwtje naar het presidentsschap.

Gaat dat deze keer weer gebeuren? Profiteert opnieuw een Clinton van de verdeeldheid  onder de Republikeinen? Het grootste Republikeinse nachtmerriescenario ever.