ik ken de Koning van Angstland niet

zolang ik mij verwonder

zal alles zwichten en verwaaien

wat op het licht niet is geijkt

de ochtendmist trekt op

de zon gaat buiten aan

ik hoor heel in de verte wat ik zeg

uit de vogels fluit bos

je ruikt hier alleen kleur

alles weegt even zwaar

onder herinneringen valt sneeuw

de wind legt uit wat blijven is

de toekomst is er al

John Boer