De bedoeling was een wedstrijd op natuurijs in Spakenburg. De eerste in een eeuwigheid. Tot ik vanmorgen uit bed werd gebeld door collega Kimo Demoed “Spakenburg gaat niet door” wist hij te melden. “Maar op het Henschotermeer kun je prima een tocht rijden. En dan komen wij draaien.”

Aan de ene kant baalde ik grondig dat die wedstrijd niet doorging, maar aan de andere kant was ik blij dat Kimo me de tip van het Henschotermeer had gegeven. Een dag eerder had ik in Ankeveen gereden, ’s morgens, en daar werd het ijs nog voor de middag al slecht, dus dat was geen optie. En Spakenburg had ik veel zin in, maar was al onzeker, vanwege de dooi van vrijdag.

Dus samen met schaats- en skeelermaatje Leendert op naar het Henschotermeer. Bij aankomst schrok ik even. Bijna de helft van de Nederlandse bevolking leek zich op een klein ijsbaantje in een zandbak in de bossen te hebben gestort.

Maar dat baantje bleek van dichtbij best groot. En het aantal mensen viel ook wel mee. Ongeveer 1500, zo bleek na navraag.

Na een klein half uurtje kwamen Kimo en collega en schaatsliefhebber Johann de Graaf (gepatenteerd Fries, dus wat wil je) met een cameraman aan bij het meertje. Met een kleine camera in de hand heb ik wat beelden gedraaid van Leendert. Erg leuk, met de camera 5 centimeter boven het ijs je rondjes draaien, terwijl je probeert de boel nog een beetje stabiel te houden. Toch was het resultaat aardig. Of in ieder geval goed genoeg om het te gebruiken voor het item:

Op het ijs vroeg Kimo een aantal mensen, waaronder ikzelf, om hun mening over ‘de magie van het natuurijs’. Die magie heb ik eerder in menig logje geprobeerd te beschrijven. En die magie was ook op dit meertje te vinden. Het rollende geluid van schaatsen op natuurijs, niet iedere 150 meter een bocht en gewoon met je kop in de ijskoude buitenlucht rondrijden, stempelen, koek en zopie, al die ingrediënten waren aanwezig. Alleen de wuivende rietkragen en een eindeloze ijsmassa van bevroren meren om over te steken ontbraken. Maar dat komt nog wel. Ondanks berichten over dooi. Maar dat is maar tijdelijk. Hoop ik...

O ja, het resultaat ziet u hier.