Ferdy Roet, oprichter en bestuurder van de stichting Loterijverlies, moet zijn taken tijdelijk neerleggen. Dat heeft de rechtbank in Alkmaar vandaag bepaald. 

Een groep van dertig deelnemers van de stichting had het vertrek van Roet geëist, omdat Roet vele miljoenen via vennootschappen in belastingparadijzen zou hebben weggesluisd.

De rechtbank in Alkmaar vermoedt dat er sprake is van ongeoorloofd geschuif met gelden van de bijna 200.000 deelnemers van de stichting Loterijverlies. Voormalig president van de rechtbank in Rotterdam Erik van den Emster is voor vier maanden benoemd tot tijdelijk bestuurder. Hij krijgt de opdracht in die periode een diepgravend onderzoek te doen naar de geldstromen binnen de claimstichting. 

De oprichter van Loterijverlies kwam in opspraak na berichten in De Telegraaf waarin onder meer werd onthuld dat Roet begin dit jaar op belastingparadijs Isle of Man een hypotheek had afgesloten voor een duinvilla in Bergen. Die lening werd verstrekt door een vennootschap waarvan Roet zelf aandeelhouder is en weer gelieerd is aan een bedrijf waar Loterijverlies eerder 2,2 miljoen euro aan had overgemaakt. Roet ontkent fout te zitten, en herhaalde dat toen Eenvandaag hem onlangs op Guernsey opzocht:

De stichting Loterijverlies wist tot aan de Hoge Raad een zaak tegen de Staatsloterij te winnen. Roet wist met succes aan te tonen dat de loterij spelers jarenlang had misleid door ze te hoge winstkansen voor te spiegelen.  

Ook een andere claimorganisatie kreeg deze week een forse tik op de vingers. De stichting Renteswapschadeclaim werd niet ontvankelijk verklaard in een massaclaim tegen de Rabobank over de verkoop van zogeheten renteswaps aan MKB-ondernemers. De stichting stelt dat de ondernemers met deze complexe financiële producten zijn misleid en op kosten zijn gejaagd. De rechtbank Oost Brabant bepaalde eerder deze week echter dat de stichting niet ontvankelijk is omdat deze niet voldoet aan de zogeheten Claimcode. Er zou te veel macht liggen bij oprichter en voorzitter Pieter Lijesen. 

In de Claimcode zijn voorwaarden voor goed bestuur van claimorganicaties opgesteld. Zo moeten zij jaarlijks hun jaarrekening indienen en een raad van toezicht instellen. Uit onderzoek van de Universiteit van Utrecht bleek onlangs dat de meerderheid van 66 onderzochte claimorganisaties niet voldoet aan de code. Het document is in de branche echter niet onomstreden. Claimstichtingen stellen dat de code zelfs eerder de belangen van grote bedrijven dient dan van consumenten. 

Bekijk hieronder de reportage die EenVandaag maakte over de bestuurlijke wanorde bij claimclubs:

Voor een uitgebreid achtergrondverhaal over de claimclubs, lees onze zeer uitgebreide longread.