Vandaag de tweede aflevering van het drieluik ‘Vluchteling aan tafel’ waarin dit keer de familie van den Brink thuis een etentje organiseert voor een onbekende vluchteling uit een noodopvang.

Henk, Pieta, Francis, Carsten, Mark, Grace en Davita krijgen zaterdag  de Syrische Rami te eten, die met zijn vijfjarige dochtertje Logeen naar Nederland vluchtte. Zijn vrouw is met hun tweede dochter en gehandicapte zoon van 9 in Syrië achtergebleven. 

Aan tafel wordt gesproken over de verschillen en overeenkomsten tussen de Nederlandse en Syrische cultuur en ook de actualiteit wordt behandeld. 

Rami vindt de Nederlandse cultuur erg vrij en is positief verrast over het wederzijds respect tussen mensen. ’Nederland is een erg goed en modern land en ik heb veel respect voor jullie cultuur. Een moskee staat hier naast een kerk, een moslim kan hier alcohol drinken en toch een goede moslim zijn. En homo’s kunnen hier veilig leven.’ Maar van de vraag hoe hij het zou vinden als zijn dochter later met een vrouw zou thuiskomen, schrikt Rami toch een beetje. ‘Ik wil dat niet voor mijn kinderen.’ 

Moeder Pieta is benieuwd wat wij van de Syrische cultuur kunnen leren. Over dat antwoord hoeft Rami niet lang na te denken. ‘Onze familiebanden. Hier in Nederland zie ik zoveel mensen alleen wonen. De vader woont alleen, de moeder alleen, de kinderen gaan heen-en-weer tussen de ouders. De kinderen gaan vroeg het huis uit om te studeren. In Syrië ga je twee tot drie keer per week even langs en eet je elke week wel een keer samen. Maar mensen zien hun ouders hier soms maar één keer per maand! Dat heeft mij misschien nog wel het meest verrast.' 

Kijk hier deel 1 van deze serie terug: