Driekwart (74%) van de ouders die zeggen dat hun echtscheiding een vechtscheiding was, geeft aan dat hun kinderen meer geleden hebben onder de scheiding dan nodig was. Een derde (32%) stelt dat de kinderen niet centraal stonden. Achteraf gezien is 85 procent van deze ouders niet tevreden over de manier waarop ze samen, als koppel, met hun kind(eren) gecommuniceerd hebben over de scheiding.

Dit blijkt uit onderzoek van EenVandaag onder 4.500 gescheiden ouders, waarvan bijna 1.500 (33%) aangeven de breuk als een vechtscheiding te hebben ervaren. Net zoveel mensen met een religie (katholiek of protestant), als niet religieuze mensen hebben hun scheiding als een vechtscheiding ervaren.

Vaak omdat er een stevig gevecht woedt om de kinderen en geld, zo geven de vechtscheidende ouders zelf aan. 'Alles werd over de hoofden van de kinderen uitgevochten. Dit heeft hen onherstelbaar beschadigt.' Een andere ouder zegt: 'Er is tijdens onze scheiding ruzie geweest over alles waar je ruzie om kunt maken: de kinderen, bezoekregeling, geld, de boedelscheiding. Zelfs om ieder theelepeltje werd gevochten.'

Kind vaak getuige

Ouders verwikkeld in een vechtscheiding geven toe dat hun kind(eren) getuige waren van heftige scheldpartijen (34%), ze het kind gebruikt hebben om informatie door te geven aan de ex-partner (33%) of bedreigingen hebben geuit in het bijzijn van de kinderen (29%). Bijna een kwart (23%) heeft wel eens uitgehuild bij zijn of haar kind.

EenVandaag ondervroeg ook ruim 650 kinderen van gescheiden ouders; jongeren geven aan veel vaker één van bovenstaande dingen mee te maken. De conclusie is dan ook dat kinderen veel meer zien en meekrijgen dan de ouders in de gaten hebben. De resultaten van het onderzoek onder jongeren wordt vanavond gepresenteerd in EenVandaag, in een thema-uitzending over echtscheidingen.

Achteraf niet tevreden

Achteraf gezien is 85 procent van deze ouders niet tevreden over de manier waarop ze samen, als koppel, met hun kind(eren) hebben gecommuniceerd over de scheiding.'Geen communicatie samen mogelijk na de scheiding. Te veel pijn en verdriet om op een goede manier verder te gaan. We kunnen elkaar niet zien of luchten. Dat beschadigd nu de kinderen wel.' Een meerderheid (55%) stelt dat hun kinderen het gevoel hebben gehad dat ze moesten kiezen tussen één van de beide ouders.

Een derde (34%) geeft aan dat ze hun kinderen betrokken hebben in de gesprekken over hun (woon)situatie na de scheiding; bij de meerderheid is dit niet het geval. Toch stelt tweederde (66%) dat ze voldoende rekening hebben gehouden met de wensen van de kinderen.

De afspraken die ze hebben gemaakt met hun ex-partner over de (woon)situatie van de kinderen na de scheiding, omschrijft drie op de tien als onduidelijk. 63 procent vindt het wel duidelijk.

Oplossing

Wat opvalt is dat ook de vechtscheidende ouders zelf geen eenduidige oplossing weten om het aantal vechtscheidingen te verminderen; de reacties lopen uiteen van ‘sanctie zetten op niet nakomen van omgangsregeling’ tot ‘alimentatie voorwaarden aanpassen’.

Mediation verplichten, daar zijn de deelnemers verdeeld over: 45 procent is voor en 38 procent is tegen. Ook verplicht een ouderschapsplan maken rond de geboorte van het kind, op het moment dat de ouders nog bij elkaar zijn, kan niet op brede steun rekenen: 35 procent is voor en 45 procent is tegen.

Over het onderzoek

Aan het onderzoek deden 4.445 ouders mee in die scheiding liggen of die gescheiden zijn op het moment dat ze minderjarige kinderen hadden, uit het EenVandaag Opiniepanel. Hiervan geven 1.487 deelnemers aan dat ze de scheiding ervaren (hebben) als een vechtscheiding.  Het onderzoek is gehouden van 20  tot en met 29 augustus 2013. Het gehele onderzoeksrapport kunt u hier rechtsboven op deze pagina vinden.

Lees ook

Download