Op Antarctica kan ieder moment een mega stuk ijs afbreken van plaat Larsen-C. Die heeft de grootte van de provincie Noord-Brabant. Enorm, maar in 2002 gebeurde het ook al met de naastgelegen plaat Larsen-B.

Het is er nu winter en aardedonker. Ondanks de stevige vrieskou kan ieder moment een enorm stuk ijs loskomen van Larsen-C. Wetenschappers wachten in spanning af tot het gepiep, gekraak en het watergeweld begint.

In 2002 brak het vorige mega stuk af. IJsplaat Larsen-B was toen aan de beurt en in tegenstelling tot nu, werden wetenschappers overvallen. In slechts een paar weken tijd was de eens zo massieve plaat grotendeels losgebroken en 15 jaar later is het plaatijs bijna helemaal verzwolgen in de zee. 

Kamperen

NOS-weerman en poolwetenschapper Peter Kuipers Munnike was in 2011 nog op poolplaat Larsen-C. Vier weken lang kampeerde hij er in de barre kou voor zijn klimaatonderzoek. 'Boven zag je alleen blauwe lucht en om je heen alleen maar vlak ijs', vertelt hij. 

Nu volgt hij de breuk van 'zijn' plaat op de voet. Iedere zes dagen neemt een Satelliet van de Europese ruimtevaartorganisatie ESA een foto van het gebied en daarop zie je de breuk steeds groter worden.

Gevolgen

'Het is koffiedik kijken', zegt Kuipers Munnike, maar indirect zou het afbreken van Larsen-C tot een stijging tot wel 10 centimeter kunnen leiden. 'Maar dan spreek je wel over een periode van honderd jaar'. In 2002 bleek het verdwijnen van Larsen-B te zorgen voor een forse versnelling van de smelt van de gletsjers op het land. Als dat smelt komt het extra water in zee terecht en stijgt ook de zeespiegel.