Het woord 'ok' is niet meer weg te denken uit ons leven. Waar het ooit begon als een grap, is het uitgegroeid tot een wereldwijd fenomeen. Het is nu een van de woorden die in de meeste talen ter wereld wordt gebruikt.

We zeggen het allemaal meerdere malen per dag: 'Ok.' Als we ergens mee instemmen of puur als bevestiging dat we een bericht hebben gelezen of begrepen. Hoe kan het dat dat woord zo wereldwijd gebruikt wordt?

Oll Korrect

'Ok' vindt zijn oorsprong in Engeland, tussen 1825 en 1830. Er heerste toen een afkortingsrage. Mensen gaven zinnen afkortingen, gebaseerd op de uitspraak ervan. Dit gaf de woorden vaak een verkeerde spelling. Zo stond de afkorting O.W. voor 'Ol Wright', beter bekend als 'All Right'. De afkorting K.Y. stond voor 'Know Yuse', wat uiteraard 'No Use' betekent.

'O.K.' stond in die tijd voor 'Oll Korrect', oftewel 'All Correct'. Mensen gebruikten de afkorting ter bevestiging van een bericht of boodschap.

Lees ook

Populaire afkortingen

De verschillende afkortingen werd steeds bekender onder de bevolking. De rage was zo populair dat niemand meer om de afkortingen heen kon. Op 23 maart 1839 stond 'ok' voor het eerst in de krant. De Boston Morning Post gebruikte het woord in een artikel.

Na de komst van het telegram, in 1844, werd 'ok' nog populairder. Het woord was makkelijk te spellen, kort en de betekenis was duidelijk. Sterker nog: in een handleiding voor telegraferen uit die periode staat zelfs dat een telegram alleen als ontvangen kon worden beschouwd, als er gereageerd werd met 'ok'.

Waarom zeggen we 'ok'? YouTube-kanaal Vox legt het uit.

Martin van Buren

Een andere theorie wijst naar Martin van Buren als verantwoordelijke voor het fenomeen. De oud-president van de Verenigde Staten tekende papieren altijd af met 'ok'. In dit geval stond dat voor 'Old Kinderhood', de geboorteplaats van Martin van Buren. Zijn aanhangers gebruikten 'ok' als een strijdleus in de verkiezingsstrijd tegen tegenstander William Henry Harrison.

Helaas won Martin van Buren de verkiezingen niet en werd Harrison de volgende president van de VS. Toch is zijn strijdleus tot vandaag de dag nog te horen in de moderne taal.